This advanced Serbian lesson combines listening comprehension, historical vocabulary, synonym recognition and numbers. Compare the written text with the video, identify the altered sentences and complete the five missing dates without changing the historical narrative itself.

Advanced Serbian history listening exercise


While watching the video, identify which sentences differ from the written version and which synonyms I have used. Then work out the five missing numbers, marked from 1 to 5. Listen once for the general meaning, listen again for details, and only then compare the recording with the text. After this careful comparison, try the additional exercises:

Godine .1.  slovenska plemena su našla novu domovinu na teritoriji nekadašnjeg vizantijskog Ilirika.

Od reka Save i Dunava pa sve do Peloponeza, Sloveni su pronašli domovinu. Te teritorije na kojima žive Sloveni, vizantijski pisci zovu Sklavinijama. To su plemenski organizovane oblasti u kojima je središnja vlast poglavara ograničena.

Nekadašnja metropola Ilirika ostaće kod Slovena poznata kao Caričin Grad. Imena stotina vizantijskih gradova biće zauvek izgubljena — a sećanja na njih zameniće opšti slovenski pojam za napušten grad „gradina” ili „gradište”.

Učeni vizantijski pesnik Georgije Pisida u Carigradu piše stihove o teškim vremenima koja su zadesila njegovu zemlju. U jednom stihu kaže da se i varvari međusobno bore: Avar ubija Slovena i potom biva ubijen — i time su ometeni u vođenju jedinstvene borbe. Na osnovu ovog usamljenog podatka, pretpostavlja se da je .2. godine, nakon neuspele avarsko-slovenske opsade Carigrada, došlo do značajnih sukoba Avara i Slovena.


U to vreme panonski Sloveni i Sloveni sa donjeg Dunava žive u Iliriku i Dalmaciji. Stoga su veliki izgledi da se ovaj sukob odnosi na sukob Avara sa Srbima i Hrvatima, dva slovenska plemena čiji je dolazak u ove predele označio ujedno i kraj južnoslovenske seobe.

 Jedini spis koji se odnosi na doseljavanje Srba u nekadašnju carsku provinciju Dalmaciju jeste „De Administrando Imperio”, delo koje je napisao Konstantin .3. Porfirogenit u desetom veku. U tom zanimljivom delu, koje je bilo zamišljeno kao vladarsko uputstvo svom sinu, izloženo je ono što je car prikupio o Srbima:
1. O vremenu doseljavanja Srba
2. O uslovima pod kojima su se nastanili
3. O političkoj istoriji
4. O upravnoj strukturi
5. O primanju Hrišćanstva

Najstariji rukopis ovog dela potiče iz .4. godina jedanaestog veka i pripadao je tada drugom čoveku carstva, Jovanu Duki. Od dvadeset devetog do trideset šestog poglavlja tog dela napisano je sve što je prikupljeno o prošlosti Srba, Hrvata, Zahumljana, Travunjana, Pagana i Dukljana. U njegovo vreme, sredinom desetog veka, znalo se da najveći deo Dalmacije čini šest političkih celina južnih Slovena. Za Zahumljane, Travunjane i Pagane autor izričito kaže da su srpskog porekla.

 Njihov dolazak na ove prostore povezuje se sa vremenom vladavine cara Iraklija. Navodno su na njegov poziv Srbi prešli Dunav i nastanili se u okolini grada Servije. Posle izvesnog vremena odlučili su da se vrate u svoju staru domovinu. Dobivši otpust od cara, došli su do Singidunuma, današnjeg Beograda. Prešli su reku Dunav, ali kada su uvideli da su Avari obnovili i ojačali vlast nad Slovenima u Panoniji, opet su se predomislili i zatražili od cara Iraklija da im dodeli nove oblasti za naseljavanje.

Car ih je naselio u Dalmaciji, koja je bila do tada zapuštena varvarskim uništavanjem. Pošto je ovo jedini dokument iz tog vremena, teško je reći koliko je ova priča posledica autorove konstrukcije, a koliko srpskog narodnog predanja. Međutim, nezavisno od ovog dela, postoji podatak o izvesnom opatu Martinu, koji je oko .5. godine otkupljivao od Slovena po Dalmaciji zarobljene Hrišćane. Takva trgovina je podrazumevala sređeno stanje i mirne odnose između starosedelaca i pridošlica.

Upravo su Srbi i Hrvati, porazivši Avare, kao vizantijski saveznici, dobili zemlju od vizantijskog cara Iraklija i time označili kraj seobe južnih Slovena, postavši zalog mira na prostorima južno od Save i Dunava.